අපගේ ආයුර්වේද රෝගියාගේ හඬට මෙතැනින් සවන් දෙන්න.

ටාන්ව දැක්කම ඔයාගේ හිතට එන පළවෙනිම දේ තමයි එයා සතුටින් ඉන්නවා, හැම වෙලාවෙම හිනාවෙලා ඉන්නවා කියන එක. ටාන් හරිම සතුටින් ඉන්න ළමයෙක්. ලෝකේ තියෙන කිසිම දෙයක් එයාට දැනෙන්නේ නෑ, ඒ වගේම එයා ජීවිතේ උපරිමයෙන් රස විඳිනවා. අපි බෙංගාලි ජාතිකයන් වගේ, එයාත් ලොකු කෑම වලට කැමති කෙනෙක්, හැම වර්ගයකම කෑම කන්න ආසයි. අපි ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉන්නකොට එයාට අවුරුදු 3 යි. එයාට මුලින්ම ASD නැත්නම් ඔටිසම් කියලා හඳුන්වන රෝගයක් තියෙනවා කියලා දැනගත්ත වෙලාව මේක. එයාගේ දෙමව්පියන් විදිහට අපේ මුල් ප්‍රතිචාරය ඒක පිළිගන්නේ නැති එක.

අපේ සතුටු පුතා ටාන්, ජීවිත කාලය පුරාම මේ වගේ තත්ත්වයකට මුහුණ දෙන්න වෙයි කියලා අපිට විශ්වාස කරන්න බැරි වුණා. ඔහුගේ ප්‍රතිකාර ක්‍රමය ආරම්භ කරන මුල් අවධියේදීම අපි ඉගෙන ගත්තා, මේ තත්ත්වයට තියෙන්නේ සාම්ප්‍රදායික ඖෂධ ඉතා ස්වල්පයක් බවත් එය තවමත් වෛද්‍ය වෘත්තිකයන්ට තරමක් අපහසු බවත්. ඒක ලේසි වුණේ නැහැ. කෙසේ වෙතත්, අපි ඔහුව බහු චිකිත්සක සැසිවලට ඇතුළත් කළා, ඔහු දැන් බැංගලෝරයේ ජාත්‍යන්තර පාසලක ඉගෙන ගන්නවා. අද ඔහුට වයස අවුරුදු 15 යි. මම මීට පෙර කවදාවත් ආයුර්වේද ප්‍රතිකාර ලබාගෙන තිබුණේ නැහැ.

නමුත් ටාන්ගේ පාසලේ ගුරුතුමිය යෝජනා කළේ අපි ඒකට උත්සාහයක් ගනිමු කියලා. දැන් අවුරුදු 2ක් වෙනවා, අපි ආයුර්වේද ගමන ඉතා සාර්ථකව කරගෙන යනවා. මට වෙනස පැහැදිලිවම පේනවා. ඔහු ප්‍රතිකාර භුක්ති විඳින අතර දැන් හොඳින් නිදා ගන්නවා. අපේ පුතා රෝහලේ පරිචාරක්වරුන් සමඟ හොඳ බැඳීමක් බෙදා ගන්නවා, ඔහුට තවදුරටත් ප්‍රතිකාර කාමරයේ මාව අවශ්‍ය නැහැ.

එයා දැන් ලොකු ළමයෙක්, එයාටම ප්‍රතිකාර ගන්න පුළුවන්. ආයුර්වේදයේ හොඳම කොටස තමයි අතුරු ආබාධ නැති එක සහ රසායනික ද්‍රව්‍යවලට නිරාවරණය වීමක් නැති එක. මම ඇමරිකාවේ යාළුවෝ කීප දෙනෙකුට ඒක උත්සාහ කරලා බලන්න කියලා නිර්දේශ කළා.