ශරීර බර පිළිබඳ බොහෝ සංවාද සාමාන්‍යයෙන් අවධානය යොමු කරන්නේ එය අඩු කර ගැනීම කෙරෙහි ය. කැලරි අඩු කිරීම, මේදය දහනය කිරීම, කළමනාකරණය කිරීම තරබාරු බව. කෙසේ වෙතත්, සෞඛ්ය සම්පන්න බර වැඩිවීම සමහර පුද්ගලයින්ට අභියෝගාත්මක විය හැකි අතර බොහෝ විට අඩු අවධානයක් ලබා ගනී. ඔවුන් නිතිපතා ආහාර අනුභව කිරීම, කොටස් ප්‍රමාණය වැඩි කිරීම හෝ නිතර නිතර සුලු කෑමක් ලබා ගැනීම, නමුත් කාලයත් සමඟ සුළු වෙනසක් දැකිය හැකිය. මේ සමඟම, සමහරුන්ට වෙහෙස, අඩු ශක්තිය සහ ශක්තිය ගොඩනැගීමේ අපහසුතාවයක් ද අත්විඳිය හැකිය. බොහෝ දෙනෙක් තමන්ට යමක් මග හැරී ඇත්දැයි කල්පනා කිරීමට පටන් ගනී. මිතුරන් සහ පවුලේ අය ඔවුන්ට වැඩිපුර ආහාර ගැනීමට පැවසිය හැකි නමුත් ප්‍රතිඵල බොහෝ විට බලාපොරොත්තු සුන් කරයි. සුපුරුදු උපදෙස් උත්සාහ කිරීමෙන් පසු, බොහෝ දෙනෙකුට එකම ප්‍රශ්නයක් ඉතිරි වේ - එය ක්‍රියාත්මක නොවන්නේ ඇයි? ආයුර්වේදය ස්වභාවිකව බර වැඩි කර ගන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව වෙනස් දෘෂ්ටිකෝණයක් ඉදිරිපත් කරන්නේ මෙහිදීය. පුද්ගලයෙකු කොපමණ ප්‍රමාණයක් අනුභව කරනවාද යන්න කෙරෙහි පමණක් අවධානය යොමු කරනවා වෙනුවට, ශරීරය එම ආහාරය කෙතරම් හොඳින් ජීර්ණය කර භාවිතා කරනවාද යන්න ද එය සොයා බලයි.
සමහර අයට බර වැඩිවීම අභියෝගයක් වන්නේ ඇයි?
බර වැඩිවීම දුෂ්කර බව කෙනෙකුට හැඟෙන විට මිනිසුන් බොහෝ විට වේගවත් පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවලියකට දොස් පවරති. පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවලියට භූමිකාවක් ඉටු කළ හැකි වුවද, එය එකම පැහැදිලි කිරීම නොවේ. සමහර අයට ඉක්මනින් ආහාර රුචිය නැති වී යන අතර කටගැස්ම කිහිපයකින් පසු බඩ පිරෙන බවක් දැනේ. තවත් සමහරු දිගු අසනීපයකින් පසු බර අඩු කර ගන්නා අතර එය නැවත ලබා ගැනීමට අපේක්ෂා කළ ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ කාලයක් ගත වන බව සොයා ගනී. මේ නිසා, ආයුර්වේදය ආරම්භ වන්නේ සෑම කෙනෙකුටම එකම උපදෙස් අවශ්‍ය බව උපකල්පනය කිරීමෙන් නොවේ. පළමු උපදේශනය සාමාන්‍යයෙන් සංවාදයකි. ඕනෑම ආහාර වේලක් යෝජනා කිරීමට පෙර, වෛද්‍යවරයා සාකච්ඡා කරයි රුචියක් නැහැ, ආහාර ගැනීමේ වේලාව, නින්ද, බඩවැල් පුරුදු සහ මෑත කාලීන බර වෙනස්වීම්. ආයුර්වේද වෛද්‍යවරයෙකු අවධානය යොමු කරන පළමු දේවලින් එකක් වන්නේ ආහාර ජීර්ණයයි. මෙම ආහාර ජීර්ණ ධාරිතාව ලෙස හැඳින්වේ අග්නි. පුද්ගලයෙකු ප්‍රමාණවත් තරම් ආහාර ගන්නා විට පවා, දුර්වල අග්නි යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ශරීරයට එම ආහාරයෙන් සම්පූර්ණ ප්‍රතිලාභ නොලැබෙන බවයි. දෛනික පුරුදු ද වැදගත් වේ.වාටා ආහාර මඟ හැරීම වැනි එදිනෙදා කටයුතු නිසාද උග්‍ර විය හැකිය, ප්‍රමාණවත් නින්දක් නොලැබීම, දිගු මානසික ආතතිය, හෝ අධික වෙහෙස. වෙනස්කම් මුලදී සැමවිටම පැහැදිලිව නොපෙනේ. සමහර අයට තවදුරටත් කුසගින්නක් දැනෙන්නේ නැති බව පෙනේ. තවත් සමහරු සුපුරුදු පරිදි ආහාර ගත්තද බර වැඩිවීමට අරගල කරති. ආයුර්වේදයේ, සෞඛ්‍යයට අහිතකර කෙට්ටු වීම කර්ෂ්‍ය ලෙස විස්තර කෙරේ. ශරීර පටක නැතිවීම වඩාත් දරුණු වූ විට, එය අතිකාර්ෂ්‍ය ලෙස හැඳින්වේ.
අඩු ශරීර බර සැමවිටම ආහාර ජීර්ණයට හෝ ජීවන රටාවට සම්බන්ධ නොවේ. හයිපර්තිසේරියාව, දියවැඩියාව, නිදන්ගත ආමාශ ආන්ත්‍රික ආබාධ, අක්‍රමිකතා සින්ඩ්‍රෝම්, පෝෂණ ඌනතා, නිදන්ගත ආසාදන සහ ආහාර ගැනීමේ අක්‍රමිකතා ද වගකිව හැකිය. බර වැඩිවීමේ ඕනෑම සැලැස්මක් ආරම්භ කිරීමට පෙර මෙම තත්වයන්ට නිසි වෛද්ය ඇගයීමක් සහ සුදුසු ප්රතිකාර අවශ්‍ය වේ.
බර නැවත ගොඩනැගීම පිළිබඳ ආයුර්වේදයේ අවබෝධය
බර වැඩිවීම සඳහා ආයුර්වේද ප්‍රවේශය සරලව වැඩිපුර ආහාර ගැනීමට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ය. පළමු පියවර වන්නේ ශරීරය සකස් කිරීමයි. මෙහිදී බ්‍රිම්හානය වැදගත් වේ. දුර්වල හෝ මන්දපෝෂණයෙන් පෙළෙන පුද්ගලයින්ගේ ශක්තිය නැවත ගොඩනැගීම සහ සෞඛ්ය සම්පන්න පටක වර්ධනයට සහාය වීම සඳහා වන ආයුර්වේද ප්‍රවේශයයි. වේගවත් බර වැඩිවීම ඉලක්ක කර ගැනීම වෙනුවට ක්‍රමයෙන් ශරීරය පෝෂණය කිරීම කෙරෙහි අවධාරණය කෙරේ. ආහාර දිරවීම දුර්වල නම්, බර හෝ පොහොසත් ආහාර ඉක්මනින් වැඩි කිරීම බොහෝ විට ප්‍රතිවිරුද්ධ බලපෑමක් ඇති කරයි. සමහර අය තවදුරටත් ඔවුන්ගේ ආහාර රුචිය නැති කර ගන්නා අතර තවත් සමහරු ආහාර ගැනීමෙන් පසු බඩ පිපීම, බර බව හෝ අපහසුතාවයක් ගැන පැමිණිලි කරති. සරලව කැලරි එකතු කිරීමෙන් ගැටළුව විසඳෙන්නේ නැත. මේ හේතුව නිසා, ප්රතිකාර සාමාන්‍යයෙන් ආරම්භ වන්නේ අග්නි, ආහාර ජීර්ණ සහ පරිවෘත්තීය ගින්න වැඩි දියුණු කිරීමෙනි. ආහාර දිරවීම ස්ථාවර වන විට, ආහාර රුචිය බොහෝ විට වැඩිදියුණු වන අතර ශරීරය පෝෂණය ලබා ගැනීමට වඩා හොඳින් සූදානම් වේ.
තක්සේරුවෙන් පසුව, ප්රතිකාර සැලැස්ම පුද්ගලයාගේ අවශ්‍යතා අනුව සකස් කෙරේ. බ්‍රිම්හාන චිකිත්සාවට ආහාර වේලෙහි වෙනස්කම්, දෛනික චර්යාවන් සහ තෝරාගත් ආයුර්වේද ඖෂධ ඇතුළත් විය හැකිය. දිගුකාලීන රෝගයකින් සුවය ලබන කෙනෙකුට, ශක්තිය නැවත පැමිණීමට පටන් ගත් පසු, රසායනික චිකිත්සාව පසුව එකතු කළ හැකිය.
ආයුර්වේදය පෝෂණය සලකන්නේ කාලයත් සමඟ වර්ධනය වන දෙයක් ලෙසයි. නිසි ලෙස ජීර්ණය වූ ආහාර මුලින්ම සෑදෙන්නේ රස ධාතු, ශරීරයේ ප්‍රාථමික පෝෂණ පටකය. ඉතිරි පටක වලට පෝෂණය ලැබෙන්නේ මෙයින් බව විශ්වාස කෙරේ. ආහාර ජීර්ණය දුර්වල නම්, වැඩිපුර ආහාර ගැනීමෙන් අපේක්ෂිත ප්‍රතිඵල නොලැබෙනු ඇත. මේ නිසා ප්රතිකාර බොහෝ විට ආරම්භ වන්නේ සෞඛ්ය සම්පන්න බර වැඩිවීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමට පෙර ආහාර ජීර්ණය වැඩි දියුණු කිරීමෙනි. සමස්තයක් ලෙස පුද්ගලයා තක්සේරු කිරීමෙන් පසුව ප්රතිකාර සැලැස්ම සැලසුම් කර ඇත. ආහාර රුචිය, ආහාර ජීර්ණය, බඩවැල් පුරුදු, නින්ද, දෛනික චර්යාව, ප්රකෘති (ශරීර ව්‍යවස්ථාව),විකෘති (වත්මන් අසමතුලිතතාවය), සහ බාලා (සමස්ත ශක්තිය) යන සියල්ලම ප්‍රවේශයට මඟ පෙන්වීමට උපකාරී වේ. සමාන ශරීර බරක් ඇති පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකුට අඩු බරට මූලික හේතු සෑම විටම එක හා සමාන නොවන බැවින් බෙහෙවින් වෙනස් ප්රතිකාර අවශ්‍ය විය හැකිය.
බර වැඩිවීම සඳහා ආයුර්වේද වෛද්ය විද්‍යාවේ භාවිතා කරන ඖෂධ පැළෑටි
බොහෝ අය ඖෂධ පැළෑටි මගින් ශරීර බර සෘජුවම වැඩි කරනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරති. නමුත් ආයුර්වේදය ඒ සෘජු ආකාරයෙන් ක්‍රියා නොකරයි. ඖෂධ පැළෑටි යනු ස්වාධීන විසඳුම් නොව ආධාරක වේ.
වැදගත් කරුණ නම්, කෙනෙකුගේ බර අඩු වීම නිසාම ඖෂධ පැළෑටි තෝරා නොගැනීමයි. ඒවා තෝරා ගනු ලබන්නේ ආහාර ජීර්ණය, ශක්තිය, වෛද්ය ඉතිහාසය සහ සමස්ත තත්වය මත පදනම්වය.
සටහන: ස්වයං-ඖෂධ ලබා ගැනීම නිර්දේශ නොකරයි, මන්ද අඩු බර සමහර විට නිසි ප්රතිකාර අවශ්‍ය වන යටින් පවතින වෛද්ය ගැටළු සමඟ සම්බන්ධ විය හැකිය.
බර වැඩිවීමට සරල ආයුර්වේද ආහාර ප්‍රවේශයක්
බර වැඩිවීමට බලාපොරොත්තු වන අය බොහෝ විට ආහාරයට ගත යුතු ආහාර ලැයිස්තුවක් ඉල්ලා සිටිති. ප්‍රායෝගිකව, එම ලැයිස්තුව සෑම කෙනෙකුටම එක හා සමාන වන්නේ කලාතුරකිනි. දිගුකාලීන රෝගයකින් පසු සුවය ලබන කෙනෙකුට සැමවිටම ස්වභාවිකවම කෙට්ටු වූ පුද්ගලයෙකුට වඩා වෙනස් ආහාර වේලක් අවශ්‍ය විය හැකිය.
ආයුර්වේදයේ, ආහාර වේල සැලසුම් කර ඇත්තේ බ්‍රිම්හාන චිකිත්සාවේ කොටසක් ලෙස ය. සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථවල බ්‍රිම්හාන ආහාර විස්තර කරන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් මධුර රස (මිහිරි රසය) සහ ස්නිග්ධ (අශෝභන හෝ තෙල් සහිත) සහ ගුරු (බර සහ පෝෂ්‍යදායී) ගුණාංග ඇති ආහාර ලෙස ය. කිරි, ගිතෙල්, සහල්, තිරිඟු, මුං ඇට, කෙසෙල්, රටඉඳි, මුද්දරප්පලම් සහ පොඟවා ගත් ආමන්ඩ් බහුලව භාවිතා වන ආහාර අතර වේ, නමුත් ඒවා සෑම කෙනෙකුටම එකම ආකාරයකින් නියම කර නොමැත. තේරීම ආහාර රුචිය, ජීර්ණය සහ පුද්ගලයාගේ සමස්ත තත්වය මත රඳා පවතී. නිතිපතා ආහාර වේල් නියම කරනු ලබන්නේ ඒවා ස්ථාවර ආහාර ජීර්ණ රිද්මයක් පවත්වා ගැනීමට උපකාරී වන බැවින්, නිතර ආහාර මඟ හැරීම හෝ රාත්‍රියේ ඉතා ප්‍රමාද වී ආහාර ගැනීම එයට බාධාවක් විය හැකි බැවිනි.
ජීවන රටාව සහ දෛනික පුරුදු
ආහාර වේල ප්‍රතිකාරයේ එක් කොටසක් පමණි. ආයුර්වේදය විහාර හෙවත් එදිනෙදා පුරුදු කෙරෙහි ද දැඩි අවධානයක් යොමු කරයි, මන්ද ඒවා ශරීරය පෝෂණයට කොතරම් හොඳින් ප්‍රතිචාර දක්වනවාද යන්නට බලපායි. ප්‍රමාද වී සිටීම, ආහාර මඟ හැරීම, දිගු කාලයක් ආතතියෙන් වැඩ කිරීම හෝ අධික ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් වලින් ශරීරය තල්ලු කිරීම යන සියල්ල ශක්තිය නැවත ගොඩනඟා ගැනීමට අපහසු විය හැකිය. සමහර අය තම ආහාර රුචිය අක්‍රමවත් වන බව දකිති. තවත් සමහරු සාධාරණ ලෙස ආහාර ගත්තද වෙහෙසට පත්ව සිටිති.
ප්රතිකාර අතරතුර, සරල චර්යාවන් බොහෝ විට දිරිමත් කරනු ලැබේ. නිතිපතා වේලාවට ආහාර ගැනීම, ප්‍රමාණවත් නින්දක් ලබා ගැනීම සහ ක්‍රියාකාරකම් කාල පරිච්ඡේද අතර ප්‍රමාණවත් විවේකයක් ලබා දීම යන සියල්ල සුවය ලැබීමට උපකාරී වේ. ව්‍යායාම කිරීමෙන් වැළකී නොසිටින නමුත් එය පුද්ගලයාගේ ශක්තියට සුදුසු පරිදි තබා ගනී. මෑතකදී රෝගයකින් සුවය ලැබූ කෙනෙකුට දිගු හෝ වෙහෙසකර ව්‍යායාම වෙනුවට මෘදු ශක්තිමත් කිරීමේ ව්‍යායාම වලින් ආරම්භ කිරීමට සාමාන්‍යයෙන් උපදෙස් දෙනු ලැබේ. සමහර අවස්ථාවලදී, සමස්ත ප්රතිකාර සැලැස්මේ කොටසක් ලෙස අභ්‍යන්ග (තෙල් සම්බාහනය) ද නිර්දේශ කෙරේ.
පැහැදිලි කළ නොහැකි බර අඩු වීම තක්සේරු කළ යුත්තේ කවදාද?
බර අඩු වීම උත්සාහ නොකර සිදු වුවහොත්, හොඳින් ආහාර ගත්තද දිගටම පවතී නම්, හෝ නොනවතින පාචනය, උණ, අධික පිපාසය, ගිලීමේ අපහසුතාව හෝ ආහාර රුචිය නැතිවීම වැනි රෝග ලක්ෂණ සමඟ තිබේ නම්, වෛද්ය ඇගයීම වැදගත් වේ. අඩු ශරීර බර සැමවිටම ආහාර වේලට හෝ ආහාර ජීර්ණයට සම්බන්ධ නොවේ. බර වැඩිවීමේ වැඩසටහනක් ආරම්භ කිරීමට පෙර යටින් පවතින හේතුව (පිළිකා, දියවැඩියාව වැනි) හඳුනා ගැනීම සහ ප්රතිකාර කිරීම සැමවිටම කළ යුතුය.
බර වැඩිවීමට කාලය ගතවේ.
ආශ්රිත
